Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 213 248 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Zdjęcia w galeriach.


Wstępne wyniki - średnia

piątek, 01 lipca 2011 19:10

 

Średnia klasy CD - ok. 70% (PP) i 75% (PR)

Średnia klasy H - ok. 71% (PP) i  62% (PR)

Średnia szkoły - ok. 69% (PP) i  71% (PR) 

 

GRATULACJE!

 

Wstępna informacja o wynikach egzaminu maturalnego  przeprowadzonego przez Okręgową Komisję Egzaminacyjną w Gdańsku  w maju 2011 roku w województwie kujawsko-pomorskim

 

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (21) | dodaj komentarz

Modele odpowiedzi CKE

sobota, 25 czerwca 2011 11:26

Małgorzata Sugiera, "Dramaturgia Sławomira Mrożka"

czwartek, 05 maja 2011 22:35

Temat 2. PR

czwartek, 05 maja 2011 11:48

 

http://www.youtube.com/watch?v=CmY6i1uZQnE&feature=player_embedded

Ewa Demarczyk - Grande Valse Brillante

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (8) | dodaj komentarz

Temat 1. PR

czwartek, 05 maja 2011 11:20

arkusz: http://www.cke.edu.pl/images/stories/00002011_matura/R/polski_pr.pdf

 

Zinterpretuj fragment dramatu Sławomira Mrożka  Śmierć porucznika. Określając sytuację dramatyczną i sposób jej budowania, odpowiedz na pytanie, jaką rolę odgrywają w tekście nawiązania do twórczości Adama Mickiewicza i tradycji literackiej  romantyzmu. Wykorzystaj odpowiednie konteksty interpretacyjne.

 

Na co trzeba było zwrócić uwagę?

 

- dramat groteskowy, współczesność, demitologiczacja obrazu romantycznego wieszcza, patosu romantycznej literatury tworzonej nie tyle w dziełach romantycznych, co w szkolnej recepcji literatury romantycznej. zerwanie z romantycznym mitem poety (tekst rozrachunkowy)

 

- nawiązania do twórczości Adama Mickiewicza i tradycji literackiej  romantyzmu:

  • sytuacja dramatyczna to parodia cz. 2 "Dziadów" A.M. -zamiast najcięższego ducha - Widma złego pana pojawia się Poeta (skazany przez Boga za dręczenie młodzieży swoją twórczością), pojawiają się analogiczne elementy: stylizacja języka, cytaty, skarga Poety na księgi (jak nękające Widmo ptaki), skargi osób poszkodowanych przez Poetę itd.
  • nawiązania do innych utworów A.M.: cz. III "Dziadów" (czy oddałbyś swą sławę, by żyć nie dla ludzi, lecz z ludźmi?);  "Pana Tadeusza" (plastyczne opisy przyrody) i wierszy z okresu młodzieńczego (np. "Pieśni Filaretów") w skargach młodzieźy, do "Reduty Ordona" - Orson tak jak Ordon został literacko uśmiercony przez A.M. w celu heroizacji postaci wybitnej jednostki 
  • romantyczna koncepcja poety zestawiona na prawach groteski ze szkolnym, karykaturalnym obrazem poety-wieszcza; aluzja do zadań poezji przypisywanych utworom romantycznym (ironia)
  • klasyk czyli duch Poety to Adam Mickiewicz, nazywany klasykiem w znaczeniu nie reprezentanta klasycyzmu, lecz «twórcy dzieł zaliczanych do klasyki»

 

- groteska, absurd, parodia

  • groteska - język Poety stylizowany na wypowiedź romantycznego wieszcza, absurdalny temat rozmowy Starca i Poety, sparodiowany patos wypowiedzi (Czy widzicie, jak targuje się o  życie ze mną, co mu je zabrałem, by je oddać stokroć  dłuższe, oprawione w glorię czynu?)
  • groteska językowa - np. parafrazy  Ja mam z tobą pański krzyż, a kysz, a kysz. A kysz!, mieszanie stylów wypowiedzi - patos z językiem "belferskim" (Gdzie twoje sumienie, gdzie wzgląd wychowawczy?) i potocznym
  • aluzje do Gombrowicza: On mnie wielbi, bom… poeta!
  • groteska: "wykolejona młodzież", muzyka jazzowa (komizm)
  • zmiana zakończenia sceny - Poeta nadal pozostaje w swej karykaturalnej roli

 

Historia Ordona

http://www.wolnelektury.pl/katalog/lektura/reduta-ordona.html#footnote-id2626216

przypis 13.

Bóg wysadzi tę ziemią, jak on swą redutę — opinia o wysadzeniu reduty Nr. 54 przez Ordona była długo kwestią bezsporną. Pierwszą rysą w tym rycerskim rapsodzie było zjawienie się żywego Ordona, który po długiej tułaczce na obczyźnie zjawił się w kraju i począł sam pogłoski o swym czynie i zgonie prostować i za każdym razem szczegóły odmiennie przedstawiać. Skrupulatne badania K. Bartoszewicza, Oparte tak na sprzecznościach wynurzeń Ordona, jak na zeznaniach jen. Mierosławskiego (Bitwa warsz. Poznań 1887), a wreszcie na kategorycznym stwierdzeniu jen. Lewińskiego, zastępcy szefa sztabu, jen. Prądzyńskiego, zdegradowały ostatecznie Ordona z roli „patrona szańców”. Okazało się, że «gdy nieprzyjaciel wdarł się do reduty Nr. 54, kapitan piechoty Nowosielski wysadził ją w powietrze wraz z majorem, kilku oficerami i mnóstwem żołnierstwa rosyjskiego naturalnie, i że sam padł ofiarą swego bohaterstwa. Stwierdzenie tego faktu przez uczestniczącego w tej walce jenerała, akcentowane w jego Pamiętnikach z całą powagą i tą intencją, by położyć kres „okrutnej pomyłce”, wydzierającej „umarłemu pięknych i wielkich poświęceń zasługę)), przekreśla ostatecznie lwią część ordonowskiej legendy, odbierając jej najszczytniejszy moment: bohaterstwo dobrowolnej śmierci na straconej placówce (Bartoszewicz, Legenda o Ordonie, Tyg. Illustr. r. 1912, Nr. 46, str. 955; Bełza, Ordon czy Mickiewicz, Kurjer warsz. 1911 r., Nr. 327; Dybowski, Drobne sprostowania o reducie Ordona, Kurjer lwów. 1917 r.)


Podziel się
oceń
0
1

komentarze (11) | dodaj komentarz

arkusz PP 2011

środa, 04 maja 2011 13:44

 

http://www.oke.poznan.pl/cms,1483,arkusze_egzaminacyjne_matura_2011_sesja_wiosenna.htm

 

Analizując podane fragmenty powieści Zofii Nałkowskiej Granica, przedstaw obraz Justyny i jej związku z Zenonem w oczach różnych bohaterów powieści. W kontekście całej powieści wyjaśnij, jakie konsekwencje wynikają z zestawienia odmiennych spojrzeń na bohaterów i relacje między nimi.

 

Czego wymagał temat:

  • analizy zamieszczonych fragmentów
  • uwzględnienia zagadnień takich jak: charakterystyka Justyny, relacje Justyny z Zenonem z perspektywy Żanci (matki Zenona), Zenona (w kontekście opini publicznej), Elżbiety (przyszłej żony Zenona)
  • druga część tematu zwraca uwagę na to, że bohaterowie w różny sposób oceniają Justynę, co wiąże się niemożnością jednoznacznej oceny bohaterki, a z drugiej - charakteryzują innych bohaterów, gdyż jej ocena jest uwarunkowana przez odmienne relacje z innymi postaciami (powielanie schematu boleborzańskiego, niechęć panny z dobrego domu wobec rywalki); w warstwie fabularnej prowadzi to do tragedii osobistej i finałowej napaści ze strony Justyny.

 

Przykładowy model odpowiedzi:

 

Rozpoznanie wstępne

- powieść psychologiczna powstała w okresie 20-lecia międzywojennego

- *elementy narracji personalnalnej prowadzonej z perspektywy Zenona i Elżbiety (fragm. 4)

- tematyka fragmentów: przedstawiają Justynę Bogutównę z różnych perspektyw

- tematyka fragmentu: dotyczą romansu Justyny z Zenonem

- odniesienie fragmentów do całości utworu: przed ślubem i zaręczynami Zenona z Elżbietą,  fragm. 1 w Boleborzy, przed romansem Zenona z Elżbietą, fragm 2.-4. w mieście, Zenon już spotyka się z Elżbietą

 

obraz Justyny i jej związku z Zenonem w oczach różnych bohaterów powieści

 

przedstawienie postaci - Justyna Bogutówna

- młoda dziewczyna, córka kucharki, pomaga w Boleborzy (haftuje bieliznę), później pracuje w sklepie,

- ma romans z Zenonem, kochanka Zenona

- Zenon i Justyna pochodzą z różnych klas społecznych, co uniemożliwia małżeństwo

- Justyna zachodzi w ciążę z Zenonem, ale dokonuje aborcji, w wyniku czego popada w chorobę umysłową i atakuje Zenona

 

obraz Justyny i jej związku z Zenonem w oczach Żanci

- Żancia, matka Zenona, zdradzana przez męża, mieszka w Boleborzy, gdzie matka Justyny została zatrudniona jako kucharka (ew. zubożała szlachta, mąż roztrwonił ich majątek, żona zarządcy)

- tolerancyjna wobec romansu

- romans Zenona traktuje tak jak romanse męża

- pobłażliwa wobec syna, mimo wyznawanych przez siebie zasad moralnych

- udaje, że nie dostrzega romansu

- faworyzuje Justynę (Justyna była po prostu jej ulubienicą)

- rozmawia z Zenonem o Justynie, ale nie na temat romansu

- Zenon wykorzystuje postawę matki, by dalej romansować z Justyną

- chwali Justynę, podkreśla, że dziewczyna nie wygląda na służącą

- pozytywna ocena Justyny uwarunkowana relacjami Żanci z mężem.

 

obraz Justyny i jej związku z Zenonem w oczach Elżbiety

- przyszła narzeczona i żona Zenona, zdradzona przez Zenona,  zarządza kamienicą, w piwnicy której przez pewien czas mieszka Justyna; (ew. dobrze urodzona mieszczanka, wychowywana przez ciotkę, matka ponownie wyszła za mąż za wysoko postawionego polityka, który ułatwił Zenonowi karierę);

- Elżbieta dowiedziawszy się od Zenona, że Justyna jest w ciąży, postanawia poświęcić się - zerwać związek z Zenonem

- *Elżbieta spotyka się z Justyną, nie informując Zenona, nie wie, że Zenon zasugerował Justynie usunięcie ciąży

- Elżbietą kierują szlachetne pobudki (chcąc jak najlepiej), ale również ciekawość i zazdrość

- Elżbieta konfrontuje swoje wcześniejsze wyobrażenia o rywalce z rzeczywistością

- E. konfrontuje rzeczywisty obraz Justny z opowieściami Zenona

- Elżbieta występuje z pozycji osoby uprzywilejowanej - ma wyższą pozycję społeczną, zarządza kamienicą, może wyjść za mąż za Zenona

- E. ocenia Justynę na podstwie wyglądu: patrzy na jej cerę, suknię, sylwetkę

- E. ocenia zachowanie Justyny: dziwi się, że Justyna jes spokojna,

- cieszy się ze złego wyglądu Justyny (brzydka suknia, gruba)

- E. jest zazdrosna o Zenona, Zenon ocenia Justynę inaczej niż Elżbieta (Czyż zamiast Justyny fikcyjnej, Justyny Zenona, nie zobaczyła pospolitej, kłamliwej i głupiej prostaczki?)

- dostrzega w niej negatywne cechy: "ordynarna", "prosta", "pospolitej, kłamliwej i głupiej
prostaczki"

- uważa się za lepszą od Justyny, traktuje ją z poczuciem wyższości: "Była zdumiona próżnią, w którą staczała się ta jej ofiara. Ale sama znajdowała się jakby wysoko i daleko, jakby już nieobecna"

- dostrzga nienaturalne zachowanie Justyny (zapowiedź choroby psychicznej): Teraz dopiero niebieskość w oczach Justyny stała się straszna, jakby przeciwna naturze. I niewiarogodny też wydał się jej krótki krzyk.

 

obraz Justyny i jej związku z Zenonem w oczach Zenona

etap 1. romansu - Boleborza

 - Zenon, wykształcony młody człowiek, pochodzi ze zubożałej szlachty

- poznaje Justynę w czasie wakacji spędzanych w domu rodzinnym w Boleborzy

- nie zwraca uwagi na urodę dziewczyny, ale podziwia jej fizyczność ("Nie myślał nawet, czy jest ładna. [...] W ruchu, w spoczynku, w każdym geście była w obrębie wyznaczonego sobie celu i życiowego zamierzenia fizycznie doskonała. Gdy stała blisko, chciał ją wziąć do rąk, chciał ją po prostu mieć.")

- traktuje Justynę przedmiotowo, a związek z nią jako wakacyjny romans

- wykorzystuje naiwność Justyny i jej zaufanie ( „Pan nie jest taki, jak drugi, co to nie da dziewczynie przejść spokojnie”)

- powtarza zachowanie ojca (ciche przyzwolenie rodziny)

 

etap 2. romansu

- Zenon spotyka się z Elżbietą

- Justyna po śmierci matki znów zostaje kochanką Zenona po przypadkowym spotkaniu na ulicy

- rodzina Zenona jest winna pieniądze Justynie (pensja jej matki kucharki), co staje okazją do kolejnych spotkań i wznowienia romansu

- Zenon dostrzega różne role Justyny w jego życiu - służącej, kochanki, bliskiej osoby:  Zenon właściwie widział  ją coraz to inaczej (cudza  służąca, której poufała obecność jest niewytłumaczona i kłopotliwa; natrętna kochanka, z którą za wszelką cenę trzeba było zerwać, miła i dobra dziewczyną z Boleborzy, której los jednak dotąd  żywo go obchodził)

- obraz Justyny wpływa na postrzeganie przez Zenona samego siebie: I on sam, odpowiednio do tych jej zmiennych jakości, stawał się kolejno kimś innym

- Zenon jest wrażliwy na krzywdę dziewczyny, współczuje jej

- uważa Justynę za dobrą osobę, przejmuje się jej losem

- pamięta o tym, że Justyna go kocha i jest gotowa poświęcić się dla niego

- Zenon usprawiedliwia sam przed sobą związek z Justyną, szuka wymówki; nie chce obiektywnie spojrzeć na wydarzenia,

- relacja Zenona i Justyny wpisuje się w popularny schamat romansowy: I tak rzecz cała ułożyła się ściśle według wiadomego schematu: dziewczyna wiejska i panna z mieszczańskiej kamienicy, narzeczona i kochanka, miłość idealna i zmysły

 - Zenon wyznaje Elżbiecie prawdę o romansie, oczekując wybaczenia

- relacja między zdradzoną Elżbietą i Zenonem jest powtórzeniem zachowania rodziców Zenona (*schemat boleborzański)

 - Zenon inaczej ocenia zdrady ojca niż własne (Ale wtedy to było śmieszne)

- drugi i trzeci fragment wyraźnie podkreślają różnice między obiektywną oceną romasu Justyny i Zenona (opinia publiczna) oraz jego subiektywną oceną - Chyba  że każda rzecz najpospolitsza od wewnątrz jest jedyna.

 

W kontekście całej powieści wyjaśnij, jakie konsekwencje wynikają z zestawienia odmiennych spojrzeń na bohaterów i relacje między nimi.

 - na skutek pobłażliwości Żanci i Elżbiety wobec braku odpowiedzialności Zenona Justyna została wykorzystana przez ukochanego

- sposób postrzegania wynika z relacji pomiędzy bohaterem a Justyną - inaczej patrzy na nią kochanek, a inaczej zdradzana Elżbieta

- determinizm środowiskowy, biologiczny - sposób traktowania Justyny wynika ze społecznych schematów, utwralonych wzorców zachowań

-  konsekwencje fabularne - skandal obyczajowy (samobójstwo Zenona, choroba psychiczna Elżbiety)

 - powieść psychologiczna pokazuje psychikę człowieka - sposób postrzegania Justyny charakteryzuje osoby, które ten obraz tworzą

- każdy bohater patrzy na Justynę przez pryzmat samego siebie, swoich oczekiwań i dośiadczeń - subiektywizm poznania

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (8) | dodaj komentarz

Temat 1.

środa, 04 maja 2011 12:15

Przykładowy model odpowiedzi z "Granicy" do tematu "Na  podstawie  fragmentu  Granicy  Zofii  Nałkowskiej  scharakteryzuj  relacje   Zenona  Ziembiewicza  z  Elżbietą  i  Justyną.  Odnosząc  się  również  do  relacji społecznych  bohatera  ukazanych  w  powieści,  zinterpretuj  jego  postawę  w kontekście moralnego przesłania utworu".

 

granica model odp


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (9) | dodaj komentarz

Temat 2.

środa, 04 maja 2011 11:35

 

Przykładowy model do wiersza Pawlikowskiej - tu w połączeniu z wierszem Miłosza na POZIOMIE ROZSZERZONYM.

pawlikowska - model jest dostosowany do PR

Poeci wracają do małej ojczyzny. Omów temat, wykorzystując wnioski z porównania wiersza Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej Œ"Światło w ciemnoœciach"… z utworem Czesława Miłosza "Dwór".

 

*Kompozycja klamrowa (pierścieniowa) - kompozycja polegająca na umieszczeniu na początku lub końcu utworu tego samego wersu, dwuwersu lub całej strofy


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (10) | dodaj komentarz

Matura 2011

środa, 04 maja 2011 11:25

 

Nieoficjalnie poznaliśmy tematy maturalne z języka polskiego: Rozterki uczuciowe Justyny, bohaterki "Granicy" Zofii Nałkowskiej i podejście do życia na emigracji w dwóch wierszach - "Światło w ciemnościach..." Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i "Gdy tu mój trup..." Adama Mickiewicza.

W części testowej wiele pytań odnosiło się do komunikowania międzyludzkiego, komunikacji werbalnej i niewerbalnej. Test opracowano na podstawie tekstu z "Polityki" sprzed około trzech lat.

Tematy dzisiejszej matury są dwa. Pierwszy dotyczy "Granicy" Zofii Nałkowskiej - na podstawie kilku jej fragmentów należy opisać rozterki uczuciowe głównej bohaterki Justyny. Drugi temat: uczniowie mają porównać podejście do życia na emigracji przedstawione w dwóch wierszach - "Światło w ciemnościach..." Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i "Gdy tu mój trup..." Adama Mickiewicza.

http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80273,9536566,Znamy_maturalne_tematy_z_polskiego___Granica__Nalkowskiej.html


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (16) | dodaj komentarz

Instrukcja maturalna - arkusz

poniedziałek, 02 maja 2011 12:38


Instrukcja dla zdającego

  • 1. Sprawdź, czy arkusz egzaminacyjny zawiera 16  stron. Ewentualny brak zgłoś przewodniczącemu zespołu nadzorującego egzamin.
  • 2. Rozwiązania zadań zamieść w miejscu na to przeznaczonym.
  • 3. Pisz czytelnie. Używaj długopisu/pióra tylko z czarnym tuszem/atramentem.
  • 4. Nie używaj korektora, a błędne zapisy wyraźnie przekreśl.
  • 5. Pamiętaj, że zapisy w brudnopisie nie będą oceniane.
  • 6. Możesz korzystać ze słownika poprawnej polszczyzny i słownika ortograficznego.
  • 7. Na karcie odpowiedzi wpisz swój numer PESEL i przyklej naklejkę z kodem. 
  • 8. Nie wpisuj żadnych znaków w części przeznaczonej dla egzaminatora

 

PP Czas pracy: 170 minut (test czutania + wypracowanie)

PR Czas pracy: 180 minut (wypracowanie)

 

Porada dotycząca wyboru tematu: dobrze wybierać temat, którego forma wyraźnie wskazuje na oczekiwania stawiane przed piszącym, czyli w temacie wyraźnie sprecyzowane jest to, jak brzmi główny problem i na co należy zwrócić uwagę


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (8) | dodaj komentarz

MATURA 2010 i 2009 PP

niedziela, 01 maja 2011 12:34

 

Model odpowiedzi 2010

http://www.oke.poznan.pl/files/cms/139/j_polski_klucz_pp.pdf

 

Model odpowedzi 2009

http://www.oke.poznan.pl/files/cms/180/j_polski_klucz_pp.pdf

 

Przy tematach dotyczących charakterystyki bohaterów należy pamiętać o przedstawieniu postaci i relacji między nimi. Przy tematach problemowych - o wstępnym rozpoznaniu fragmentu (nie pisze się o "fragmencie" tylko o danej sytuacji - dzięki temu można uzyskać dodatkowe punkty za lokalizację fragmentu w całości lektury lub za określenie tematyki fragmentu).

 

Uwaga na błędy rzeczowe i ortografię, np.

  • naturalizm w prozie pojawia się dopiero w poł. XIX wieku - w pozytywizmie!
  • Bóg, Sarmata/Polak 
  • PAMIĘTAJ O AKAPITACH (WYRAŹNE WCIĘCIA)

 

Nie rozdziela się przecinkiem połączeń partykuł, spójników i przysłówków ze spójnikami, np. chyba żechyba żebyile żejak gdybyjako żemimo żepomimo topomimo żetylko żetym bardziej żewłaśnie gdywłaśnie jakwłaśnie kiedy,podczas gdyzwłaszcza gdyzwłaszcza jeżelizwłaszcza kiedyzwłaszcza że. Przecinek należy postawić przed całym wyrażeniem (jest to tzw. cofanie przecinka). 

 

JEŚLI ZOSTANIE CI CZAS, PRZECZYTAJ UWAŻNIE PRACĘ!


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (9) | dodaj komentarz

Co warto powtórzyć przed testem czytania?

niedziela, 01 maja 2011 11:40

 

Arkusz na poziomie podstawowym składa się z dwóch części:

a) części sprawdzającej rozumienie czytanego tekstu, 

b) części sprawdzającej umiejętność pisania własnego tekstu. 

 

Część sprawdzająca rozumienie czytanego tekstu zawiera: 

a) tekst (do 1000 słów),  

b) test (zadania otwarte i zamknięte) z miejscami na wpisanie odpowiedzi. 

 

http://www.oke.poznan.pl/pliki/informatory/aneks_2010.pdf

 

  • Pisz czytelnie. Używaj długopisu/pióra tylko z czarnym tuszem/atramentem.
  • Nie używaj korektora, a błędne zapisy wyraźnie przekreśl (raz - nie zamazuj odpowiedzi).
  • Jeśli zmieniasz odpowiedź w pytaniu zamkniętym, oznacz prawidłową odpowiedź tak, żeby sprawdzający nie miał wątpliwości.

 

Tekst służący do sprawdzenia umiejętności czytania będzie publicystyczny lub popularnonaukowy.

Warto powtórzyć sobie cechy stylów: publicystycznego, naukowego, popularnego i popularnonaukowego.

 

WSZYSTKIE cytaty (zdań, ich fragmentów, wyrazów) podajemy w CUDZYSŁOWIE!

 

Funkcje języka,

Język spełnia funkcję komunikatywną, ekspresywną, fatyczną, impresywną, magiczną, poetycką, poznawczą, reprezentatywną.

  • Funkcja ekspresywna – nadawca wyraża emocje, doznania w stosunku do odbiorcy, np. Kochanie!
  • Funkcja fatyczna – zdolność elementów językowych do ustalenia i podtrzymywania kontaktu językowego między nadawcą a odbiorcą, np. słuchaj!, więc, aha, hej!, tak…, tak, baj, baj, bywaj!
  • Funkcja impresywna – nadawca nakłania odbiorcę do jakichś działań lub postaw, używa w wypowiedzi formę wołacza, trybu rozkazującego, skłania do określonego działania, np. Zosiu! Czytaj głośniej.
  • Funkcja informatywna – podstawowa odmiana funkcji komunikatywnej, w której nadawca podaje odbiorcy informacje o świecie, czy też o samym sobie, np. telewizyjne bloki informacyjne.
  • Funkcja komunikatywna (przedstawieniowa)  nadawca porozumiewa się z odbiorcą za pomocą tekstu.
  • Funkcja poetycka – nadawca zwraca uwagę odbiorcy na tekst, jego cechy estetyczne, np. na metaforykę.
  • Funkcja stanowiąca – istnieje wówczas, gdy mamy do czynienia nie tylko z informacją, ale i z pewnym dokonaniem, stwierdzeniem stanu faktycznego, np. My uczniowie oficjalnie dowiadujemy się od dyrektora szkoły, że w bieżącym roku szkolnym uroczystość rozdania świadectw odbędzie się 19 czerwca.

 

Jakie formy wypowiedzi służą obiektywizacji i subiektywizacji wypowiedzi? 

Obiektywizacja: 

1. Posługiwanie się formą 1 osoby liczby mnogiej (wypowiedź w imieniu zbiorowości, odwołanie do odbiorcy). 

2. Posługiwanie się zdaniami oznajmującymi (zawierającymi informację).

Subiektywizacja: 

1. Posługiwanie się formą 1 osoby liczby pojedynczej (prezentacja własnych poglądów). 

2. Posługiwanie się porównaniami i metaforami, obrazowość języka. 

 

Obiektywizacja pokrywa się z cechami tekstu naukowego, którego celem jest obiektywność wypowiedzi. 


Uzasadnij, że tekst ma charakterdyskursywny refleksyjny oraz perswazyjny (przekonujący). 

  • Dyskursywny: Autor polemizuje z omawianymi poglądami.   
  • Perswazyjny:  Edwin Bendyk w tekście swoim postawił tezę, którą następnie uargumentowałi zilustrował przykładami. Potem wysnuł wniosek.  

dyskursywny rozumowy, logiczny, refleksyjny, oparty na wnioskowaniu z uprzednio przyjętych twierdzeń (przesłanek), poparty argumentacją; nieintuicyjny.

dyskursywny «oparty na ścisłym, logicznym wnioskowaniu» 

perswazja «namawianie do czegoś lub odradzanie czegoś z przytoczeniem odpowiednich argumentów» 

 


styl publicystyczny

  • współistnienie środków językowych "literackich" i słownictwa specjalistycznego z licznymi zwrotami i wyrażeniami potocznymi, a nawet dosadnymi, o silnym zabarwieniu emocjonalnym;
  • w składni przeważają zdania krótkie o nieskomplikowanej budowie;
  • tendencja do skrótowości wypowiedzi; komunikatywność;
  • konieczność szybkiego przekazywania informacji wpływa na niestaranność, a nawet niepoprawność języka dziennikarskiego: nadużywanie wyrazów obcych, wyrazów "modnych" i szablonów frazeologicznych oraz niestaranna konstrukcja zdań, braki polegające na użyciu wyrazów niewłaściwych pod względem znaczeniowym i stylistycznym;
  • artykuł rozpoczyna informacja o komentowanym zdarzeniu, pytanie problemowe, cytat, anegdota, postawienie tezy, a kończy podsumowanie lub efektowna puenta;
  • wywód opiera się na serii argumentów i kontrargumentów, ważne jest logiczne uporządkowanie;
  • sugestywność; cel: wywarcie wpływu na myśli, wyobraźnię odbiorcy, przekonanie adresata o słuszności głoszonych tez lub poinformowanie go o aktualnej sytuacji w jakiejś dziedzinie;
  • atrakcyjny nagłówek, który ma przyciągnąć uwagę czytelnika.

 

styl naukowy

  • precyzja w formułowaniu wypowiedzi – jasność i dokładność przedstawiania rzeczywistości;
  • wypowiedz logicznie uporządkowana; podział na np. akapity, paragrafy; występują przypisy, bibliografia;
  • cel: przekazywanie obiektywnej prawdy; formułowanie wniosków;
  • obiektywizm;
  • wyrazy jednoznaczne, abstrakcyjne, brak natomiast wyrazów zabarwionych emocjonalnie oraz rozbudowanej synonimiki, mogącej zaciemnić sens wypowiedzi, utrudnić jej zrozumienie;
  • terminy, często definiowane w toku wypowiedzi; duży udział terminologii to podstawowa właściwość stylu naukowego;
  • neologizmy, związane z nazywaniem nowych rzeczy i zjawisk;
  • wyrazy obce i zapożyczone, konieczne w związku z międzynarodowym charakterem nauki;
  • składnia odznacza się dużym stopniem zintelektualizowania, dominują zdania złożone podrzędnie, i to wielokrotnie;
  • tzw. wskaźniki nawiązania: w związku z tym...; wynika z tego, że...; po pierwsze,... po drugie...; jak zostało powiedziane... itp. – nawiązania takie zwiększają spoistość wypowiedzi;
  • może występować tzw. „my” autorskie.

 

Artykuł popularnonaukowy powinien charakteryzować styl obiektywny, zintelektualizowany, sądy muszą być uzasadnione, słownictwo – jednoznaczne.

  • terminy i wyjaśnienia terminów,
  • przewaga zdań złożonych (rozbudowanych),
  • przytaczanie dat, faktów (rzeczowość), nazwisk badaczy i wyników badań,
  • niewiele środków stylistycznych (dominująca funkcja – funkcja informacyjna),
  • służy popularyzacji jakiegoś zagadnienia naukowego;
  • autor nie unika środków obrazowania, objaśnia także znaczenie używanych terminów, ponieważ adresatem jest czytelnik bez odpowiedniego przygotowania fachowego.

Styl popularnonaukowy jest odmianą stylu naukowego.



Podziel się
oceń
30
0

komentarze (20) | dodaj komentarz

Prezentacja - antywzór i wzór

czwartek, 21 kwietnia 2011 13:27

Michał Paweł Markowski "Laudacja"

wtorek, 19 kwietnia 2011 19:16

Gdyby więc Barańczaka nie było, to nikt by go nie wymyślił i nasze  życie – by sparafrazować jego własne zdanie o Miłoszu – byłoby znacznie  łatwiejsze: nie trzeba by było raz po raz się przy lekturze jego tekstów gorzko przekonywać, że nie znamy języka, którym mówimy. [...]

 

Kim więc jest Stanisław Barańczak? Co charakteryzuje najdokładniej jego działalność? Powiedzieć, że Stanisław Barańczak jest Tłumaczem, nawet najświetniejszym, to dać się  złapać w pułapkę tautologii. Gdyby powiedzieć,  że Barańczak jest Poetą, to także oznaczałoby prawić oczywistości. Gdybym jednak zdecydował się wydać 9 zł netto (10,98 złbrutto) i ściągnąłbym z portalu Ściąga.pl odpowiednią rozprawkę, dowiedzieliby się Państwo (a i sam zainteresowany mógłby być poruszony),  że Stanisław Barańczak to  „wzór współczesnego humanisty”. Czy jednak przypadkiem w tej fabryce gotowych wzorów nie powstało najtrafniejsze określenie, najściślej pasujące do Stanisława Barańczaka?

 

Barańczak mieszka w polszczyźnie: tam jest jego dom prawdziwy i tam spotyka się, kiedy jest sam, z Kochanowskim, Mickiewiczem, Leśmianem, Tuwimem, Herbertem, Miłoszem. Ale – gdy tego nikt z nas nie widzi – spotyka się w swojej bibliotece także z Szekspirem, Donnem, Keatsem, Hopkinsem, Emily Dickinson, Audenem, Brodskim czy Mandelsztamem. Wybrawszy język polski za swój prawdziwy dom, postanowił go urządzić wedle własnej – ale i dodajmy: naszej – wygody. Na tym właśnie – rzecz ujmując w największym skrócie – polega jego teoria tłumaczenia, w której mówi wyraźnie, że w dobrym tłumaczeniu nie liczy się żadna abstrakcyjna wierność, tylko wygoda, z jaką obcy tekst mości się w polszczyźnie. Na tym polega też jego praca poety: nie na wyrażaniu uczuć, nie na opisywaniu  świata, lecz na nieustannym wypróbowywaniu języka i form, jakie on w swojej historii zdążyłw sobie nagromadzić.

 

Michał Paweł Markowski Laudacja wygłoszona 14 listopada 2006r.  na Harvard University z okazji przyznania Stanisławowi Barańczakowi doktoratu honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego. 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (7) | dodaj komentarz

Dusiołek

sobota, 16 kwietnia 2011 11:52

Zadanie domowe na poniedziałek - elementy ballady w "Dusiołku"

 

dusio?ek - tekst

Skanowanie 2011-04-15 17-55 - karta pracy

 

Porażenie przysenne (paraliż senny, paraliż przysenny) – stan występujący podczas zasypiania lub rzadziej podczas przejścia ze snu do czuwania, objawiający się porażeniem mięśni (katapleksja) przy jednoczesnym zachowaniu pełnej świadomości. Osoba doświadczająca paraliżuprzysennego ma wrażenie ogarniającej niemocy, nie jest w stanie wykonać żadnych ruchów, mówić ani otworzyć oczu. Zjawisku temu towarzyszą zazwyczaj bardzo nieprzyjemne doznania psychiczne, takie jak wrażenie ogłuszającego dudnienia lub dzwonienia w uszach, bezwładnego spadania, wykręcania ciała, przygniecenia klatki piersiowej lub kończyn. Prawie zawsze towarzyszy mu przyśpieszony rytm serca oraz uczucie strachu. Podczas paraliżu możliwe jest również występowanie różnego rodzaju halucynacji, zarówno wzrokowych jak i dotykowych. Notorycznie powtarzający się paraliż przysenny jest zazwyczaj związany z zespołem chorobowym zwanym narkolepsją, ale występuje też epizodycznie u osób zdrowych (różne źródła podają, że około 30-50% populacji przynajmniej raz w życiu doświadczyło paraliżu sennego) jako rzadko spotykana anomalia. 

 

Według antropologów paraliż senny może odpowiadać za pojawiający się w wielu kulturach motyw demona nocnego, który paraliżuje swoją ofiarę (por.mara, sukub, inkub).

http://pl.wikipedia.org/wiki/Pora%C5%BCenie_przysenne

 

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (11) | dodaj komentarz

Zdjęcia w galeriach.


sobota, 10 grudnia 2016

Licznik odwiedzin:  258 838  

Kalendarz

« grudzień »
pn wt śr cz pt sb nd
   01020304
05060708091011
12131415161718
19202122232425
262728293031 

O moim bloogu

blog przeznaczony dla uczniów klasy 3 CD i 3 H II LO w Bydgoszczy

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 258838
Wpisy
  • liczba: 294

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl